Ένας καφές μπορεί να βοηθήσει

Από κείνη τη ματαιότητα που σε πιάνει να λυπάσαι με τον εαυτό σου τον ήσυχο. Άλλο να ματαιοπονείς και να τρέχεις και να καίγεσαι κι άλλο να σιγοβράζεις στα μουχλιασμένα σιρόπια σου (τι γράφω...) βλακείες γράφω, αλλά και σοφίες να ΄γραφα ακριβώς το ίδιο θα 'τανε. Το γεγονός είναι ότι γράφω και δεν επικοινωνώ με το περιβάλλον γύρω μου, μήνες πολλούς τώρα. ζημιά μεγάλη. Ξέρεις, ε; όλο λέω .. ναι αλλά ζώντας τη μοναξιά και την αυτο-περιθωριοποίηση ξέρω πως νιώθουν όλοι εκείνοι και σε λίγο που θα 'μαι έξω να λύνω και να δένω θα θέλω και θα μπορώ να τους πλησιάσω. 6 χρόνια αυτό το παραμυθάκι : )