"
Παλιό κρασί είν’ η σκέψη μου
πάντα μ’ αυτή γλεντίζω
μα `ναι φορές που με μεθεί
και δεν την νταγιαντίζω
"
Αυτή η μαντινάδα περιγράφει ακριβώς αυτό
αυτό που είμαι, όταν είμαι ό,τι νιώθω ότι μου δίνει το πιο βαρύ στοιχείο της ταυτότητας μου
ξέρω ότι είμαστε όλο μας το σώμα
αλλά τις φορές που το μυαλό μου 'ξυπνάει' και ξεχειλίζει έξω απο το κρανίο μου, και λιώνει, ναι μουδιάζει, και κοπανάει κάθε μου κύτταρο, μ' ένα συναρπαστικό τρόπο, του αρέσει να λέει ότι είναι τ' αφεντικό, κι είναι πολύ πειστικό
τέλοσπάντων, κατάφερα να φοβάμαι πράγματα ασήμαντα, ή ακόμα, ανύπαρκτα
κατάφερα να πονάω χωρίς να έρχεται κάτι απ' έξω να με πληγώσει
και κατάφερα να γιατρευτώ απ' όλα, και να νιώθω όμορφα αυτή τη στιγμή που γράφω
μόνο που το 'κατάφερα' δίνει λάθος εντύπωση
νομίζω ο συνειδητός έλεγχος που έχω στο τι συμβαίνει, περιορίζεται το να προσέχω να μην κάνω ζημιά στον εαυτό μου, στο περιβάλλον μου, ή σε άτομα γύρω μου
κι ύστερα, τίποτα
πάει μόνο του
απόψε, ή αύριο το πρωί, θέλω να στείλω τα πρώτα 5 βίντεο-προσκλήσεις για podcasts
ήδη έχουν ανέβει
οι επόμενοι 4 θα είναι
- Σκούμας
- Παπαδόπουλος (cubist)
- Παπαδόπουλος (cubist)
- Χαρούλης Γιάννης
- Μαρία και Σταύρος (του the cube/ SOLE)
- - -
No comments:
Post a Comment